MET DE JAGER NAAR NOORWEGEN SHETLAND´S  EN SCHOTLAND.

Bart en ik vertrekken vanuit Lelystad, in de regen. De beloofde ZW 6 blijkt slechts ZW3, dat valt tegen. Als na het Enkhuizerzand de helling toeneemt blijkt de sb watertank aan de bovenkant te lekken. Het lukt niet het lek exact te lokaliseren. In de sluis bij Den -Oever lukt dat wel door er met een luchtpomp druk op te zetten. Helaas vergeet ik tot leedvermaak van Bart het plugje er weer op te draaien.Na tien minuten merkt hij op dat de matras dus drijft en er ook wel veel water op de bank staat. Gelukkig is Janet nog niet aan boord en kunnen we voor die tijd de zaak weer enigzins droog en op orde krijgen.

Janet komt 's avonds aan boord.Er is nog onweer en regen. Ik besluit vroeg in de ochtend te vertrekken.Janet wil maar een nacht doorvaren dus hoe vroeger hoe beter.Bovendien zal de Zuidwesten wind overmorgen Noordwest worden. Het is twee uur in de nacht als we Den Helder verlaten. Regen en onweer in de verte. Met alleen een dubbel gereefd grootzeil en stroom mee naar het molengat. Dan de fok er bij.

Tot door de scheepvaartroute wil ik een zeilvoering die ook aan de wind nog handelbaar is. Eenmaal door de route gaat de high aspect omhoog en de fok naar beneden. Het is nog wel buiig, maar de koers is Noord en de wind Zuidwest. Het doel is nog niet zeker. Tyboron lukt zeker, Noorwegen is twijfelachtig. Als het licht is neemt Bart de wacht over. Gewapend met MP3 speler een  boek en koekjes let hij op boortorens en vissersschepen. De buien nemen af, de windmeter geeft rond de zestien kopen wind (waar). De nacht is rustig en er komen sterren te voorschijn. Ik lees een boek aan de kaartentafel. Om de drie bladzijden even uitkijken. In de ochtend moet er gekozen worden. Lista Noord of Tyboron Oost. Met een gemiddelde van zeven knoop moet Lista rond elf uur vanavond haalbaar zijn, Lista dus!

Het is prachtig weer, blauwe lucht, wind in de rug en zeven knoop. Bart krijgt de smaak te pakken en gaat zelf sturen,dan gaan we harder.

Het is bijna donker als we de Noorse kust in zicht krijgen. De vuurtoren van Lista bevestigd dat de gps het nog doet.

Bij Lista is een leuk klein bechut vissershaventje. We halen de fietsen uit het achteronder en maken een paar mooie fiets/wandeltochten.  Bart raakt hier verslaafd aan de muntthee.

Na vier dagen varen we naar Aensire een smalle fjord met aan het eind een rivier.De omgeving is mooi maar er hangt een vakantiepark sfeertje.De volgende ochtend verdwijnen we dan ook weer. Eerst naar de twee oudste huisjes van Noorwegen die onder een overstekende rots staan (Helleren)

Daarna varen we naar Sognalstranden, een bijzonder mooi dorpje aan een rivier.De zalmen springen ons om de oren maar helaas, vissen verboden. Ik fiets nog wat rond terwijl Janet en Bart van een dag rust genieten. Dan gaan we naar Odden, een klein haventje vlak voor Egersund.

Helaas woont hier een asociale Noor met dito kinderen die de hele dag met twintig knoop, veel lawaai en golven de haven onveilig maken. Na de volgende dag een pitstop in Egersund te hebben gemaakt leggen we de boot tegen een rots. Bart gaat een rivier verleggen, Janet leest een boek en ik scharrel wat over de rotsen.

In de regen met weinig wind varen we naar Tananger. De motor moet geregeld bij. Dat is niet zo erg, want we hebben sinds Lelystad nog maar 5 uur gemotord en na 11 dagen beginnen de accu's leeg te raken. Terwijl Janet en Bart met de bus naar Stavanger gaan

zeil ik er heen. De spinaker kan er voor en het is heerlijk zeilen. Ik kan met een hoop herrie gijpen,bomen op dek laten vallen en aan lieren draaien zonder iemand te storen. Ik ga met Janet nog even Stavanger in dan varen we naar Jorpeland. Net als de navigatie moeilijk ,kust en ondiepten dichtbij zijn vangt Bart een vis. Hij heeft moeite met inhalen van de vis, We kunnen hier even niet stoppen.

In Jorpeland ontmoeten we Hollanders die er wonen en een winkel van sinkel hebben.We kopen er Noorse verf (voor onze tuinhuisjes) en poets en polijstmiddel zodat de boot een beurt kan krijgen.

Van Jorpeland varen we naar Aamoy, een kleine erg ondiepe haven.

Een Engelse Noor vraagt hoe we hier binnengekomen zijn en lacht als ik me afvraag hoe we er weer uit moeten. Met de dieptemeter bij en twintig centimeter tussen kiel en bodem lukt dit en varen we naar Utsira. Dit is een verrassend mooi eiland. We fietsen er en zien er eindelijk "wilde "Noorse boskatten”. 's Avonds fietsen we naar de vuurtoren en staren richting Shetlands ons volgende doel. Utsira verdwijnt om negen uur in de wolken.

De wind is Oost drie, de koers West. We sturen iets te zuidelijk zodat we wat meer snelheid maken. De verwachting voor morgen is Zuidwest vijf. In de loop van de dag gaat het harder waaien en in de avond lopen we continu acht knoop.We worden begeleid door dolfijnen en passeren een aantal boortorens. De wind is nog steeds Oost zodat we vroeg in de ochtend twintig mijl voor Lerwick gijpen om daar koers naar te zetten . Hier wonen vrienden. We zitten weer even in een huis, rijden over de eilanden en Bart gaat naar het zwembad.De wind is ondertussen hard en Zuid, we zijn blij dat we liggen.

Een paar inspannende dagen volgen. Leslie wil ons in zo weinig mogelijk tijd zo veel mogelijk laten zien. Zo laat hij ons elf uur 's avonds zijn nieuwe kantoor zien en staat hij voor acht uur 's morgens alweer in de kajuit om de planning van de dag door te nemen. Dan vertrekken we weer. Eerst naar Sumborough Head en later in de middag naar Fair Isle. Faire Isle is de moeite waard. De haven is niet echt lekker, er loopt deining zodat je

langs de palen licht te schuren. Het witte strand met de zeehonden en de mooie ruige kustlijn maken het goed.

De oversteek naar Peterhead is minder dan een dag. De wind begint goed maar eindigd erg zwak. In Peterhead gaan we uit eten. Het centrum is wel een eind lopen van de marina. De volgende dag zien we zeehonden en dolfijnen op weg naar Stonehaven. Hier stoppen we om het tij af te wachten.

Ik loop naar een groot oud kasteel. Je moet flink betalen om binnen te komen, dat doe ik maar niet. De wandeling langs de kliffen is wel de moeite waard. "s Middags varen we naar Montrose.We zien onderweg een grote groep vogels met daartussen nu en dan de rug  van een walvis. De aanlooplijn is overdag moeilijk met het blote oog te zien, de verrekijker met kompas is hier erg handig. In de haven ligt een kabellegger. Een schot verteld ons dat de eerste stuurman een Hollander is. Wij gelijk naar het wachthok en na een kwartier staan we op het helidek en krijgen een rondleiding. De schroeven zijn draaibaar en electrisch, en tot 50 knopen wind kunnen ze op de oceaan binnen meters nauwkeurig een kabel of leiding leggen. Heel indrukwekkend. De stuurman verteld dat een computernurd het schip beter kan sturen dan een ouderwetse echte kapitein, alles gaat met een joy stick.

Een mistige dag volgt. Bell Rock schuift als een haaientand uit het niets voorbij.Janet slaapt en Bart leest een boek. Eyemouth is een drukke vissershaven. Ook hier weer zeehonden in de haven en een mooi oud stadje.

We varen met een tij en tegenwind naar the Kettle bij Holy Island. Hier gaan we voor anker omdat kruisen tegen stroom niet op schiet. In de avond varen we naar Tynemouth.

Door een sterfgeval in de familie is Janet met te veel stress vertrokken en dat wreekt zich deze vakantie in veel zeeziekte. We besluiten dan ook, dat Bart en ik de boot samen naar Holland varen  Janet gaat hier met de ferrie naar Holland, Bart en ik bereiden ons voor op de terugreis. Het is heiig en het ziet er op zee mistig uit. we varen langs de kust naar Whitby en wachten het weer even af. Als om twee uur in de nacht alles helder wordt varen we weg. De nacht begint met de spinaker en later de high aspect. Dan valt de wind weg en moeten we meer dan 14 uur motoren omdat er minder dan twee knoop wind staat. Als ik net met jerriecans de diesel van de kacheltank naar de motortank verplaats gaat het weer waaien zodat we toch nog even lekker kunnen zeilen. We varen door tot Den Oever en gaan nog door de sluis. Daar krijgen we spijt van want het is nu een heel eind lopen naar het pizza restaurant. Bart heeft bewezen dat hij met z´n net 14 jaar een volwaardige bemanningslid van de Jager is.

We waren dit jaar met zijn drieén:  Dick, Janet en Bart. Nienke van 16 jaar was niet meer mee.

Van-naar                     afstand             tijd uur            snelheid

Den Helder Lista          333’                44 uur              7.6’

Lista-Utsira                  178’                12 dagen

Utsira-Lerwick 208’                            27 uur              7.7’

Lerwick Fair isle          51                    9.3 uur             5.5’

Fair Isle-Peterhead      130                  18.0 uur           7.2’

Peterhead-Whitby        224                  6 dagen

Whitby-Den Oever      232                  42,6 uur           5.4

Totaal logden we 1430 mijl van Lelystad tot Lelystad in vijf weken.

De motor maakte 73 uren, deels voor stroomdraaien.

En 2005 , we weten het nog niet!!